Share

Ήθη & Έθιμα Βάπτισης

Μέχρι και σήμερα,στην Ελλάδα, διατηρούμε ήθη, έθιμα και παραδόσεις που βασικά προέρχονται από τους γονείς και τους παππούδες μας και πολλές φορές χάνονται στα βάθη του χρόνου.Αυτά είναι έθιμα που συνδέονται με την θρησκεία μας, εξακολουθούν να είναι το κάτι ιδιαίτερο και το κάτι ξεχωριστό  και βέβαια σε επαρχιακές πόλεις και χωριά τηρούνται πιστά. Η βάπτιση του μωρού γίνεται συνήθως κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της ηλικίας ενός παιδιού, μετά από σαράντα ημέρες από τη γέννησή του, γιατί αλλιώς το παιδάκι αυτό θα είναι πλέον αρκετά μεγάλο για να βαπτιστεί τότε. Η ελληνική παράδοση, κυρίως τα πιο παλιά χρόνια,ήθελε το παιδάκι να παίρνει το όνομά του από τον πατέρα του. Βέβαια αυτό τα παλαιότερα χρόνια,εξακολουθόντας σε μικρό ποσοστό να υπάρχει και σήμερα, είχε ως αποτέλεσμα να δημιοργούνται καυγάδες ακόμα και διαζύγια ανάμεσα στους γονείς του παιδιού γιατί φυσικά δεν έβρισκαν σωστό το παιδί να παίρνει μόνο το όνομα του πατέρα.Βέβαια τα τελευταία χρόνια, πλέον αποτελεί κανόνα οι γονείς να επιλέγουν όχι αποκλειστικά το όνομα του πατέρα για το παιδάκι τους αλλά συνήθως ένα άσχετο όνομα, πολλές φορές  προερχόμενο από την αρχαία Ελλάδα ή ακόμη και δύο ονόματα, από τις δύο οικογένειες των γονιών, για να αποφύγουν φυσικά τους ανερχόμενους καυγάδες που μπορεί να προκύψουν. Βέβαια το σκηνικό αυτό είναι για τα΄΄κλάματα΄΄. Η βάπτιση είναι μία γιορτή χαράς και όχι στενοχώριας και απογοήτευσης και ακόμη ερέθισμα για καυγά. Στις Κυκλάδες, μετά το μυστήριο της βάπτισης, οι γονείς και ο νονός του μωρού πετάνε στην αυλή κέρματα. Όποιος τώρα βάλει στο πορτοφόλι του ένα από αυτά τα κέρματα που έπεσαν στην αυλή, θα έχει πάντα γεμάτο πορτοφόλι.Λέγεται ότι το έθιμο αυτό,που συνηθίζονταν και σε αρκετά μέρη της Ελλάδος, ήταν για τη μαρτυρία, δηλαδή τα μαρτυρικά, που βέβαια σήμερα τα μαρτυρικά είναι τα σταυρουδάκια που μοιράζονται στους καλεσμένους.Ακόμα στα περισσότερα μέρη της Ελλάδος, το παστέλι μεμέλι και καρύδια είχε την τιμητική του.Ήταν το γλυκό που προσέφεραν μετά το μυστήριο της βάπτισης.Τώρα στην Κρήτη, η βάπτιση ήταν πάντα μία μεγάλη γιορτή για την οικογένεια του μωρού και φυσικά συνοδευόταν πάντα με άφθονο φαγοπότι και τις απαραίτητες μαντινάδες! Σύμφωνα με την θρησκευτική μας παράδοση, τα βαπτιστικά ρούχα του μωρού οφείλουν  να είναι λευκά,γιατί έτσι συμβολίζουν την αγνότητα του μωρού.Τα μαρτυρικά ακόμη οφείλουν να είναι ο σταυρός ή η εικόνα της Παναγίας. Τώρα υπάρχουν επίσης και όμορφα βραχιολάκια με στολίδια τα μαρτυρικά για ένα διαφορετικό γούστο.Επιπλέον, το λάδι με το οποίο χρήζει ο ιερέας το μωρό πριν τη βάπτιση το προστατεύει από οποιαδήποτε κακή ενέργεια που πρόκειται να του συμβεί κατάτη διάρκεια της ζωής του.Ακόμη,η αναμμένη λαμπάδα που υπάρχει στη βάπτιση το βοηθάει να βλέπει όλα τα έργα του Θεού και να μην παρεκκλίνει από το δρόμο του ,την φώτιση και την καθοδήγησή του. Η κολυμπήθρα,τώρα,συμβολίζει τη λύτρωση από το προπατορικό αμάρτημα και η τρίτη φορά που το βουτάει ο παπάς το παιδί μέσα στο νερό συμβολίζει την τριήμερη ταφή και ανάσταση του Χριστού. Τέλος με το Άγιο Μύρο δείχνουμε την ευγνωμοσύνη μας στον Θεό για τη σωτηρία μας και για όλα τα χαρίσματα που μας δίνει. Σύμφωνα τώρα πάλι με την παράδοση, το πρώτο μπάνιο του μωρού μετά τη διασικασία της βάπτισης πρέπει να γίνει τρεις ημέρες μετά. Το δε νερό,με το οποίο θα πλυθεί το μωρό,οφείλουμε να το αδειάσουμε σε μια θάλασσα ή σε μία γλάστρα.Ακόμη να ξέρετε ότι απαγορεύεται να κοπούν τα μαλάκια του μωρού σας πριν τη βάπτισή του.Τα πρώτα του μαλάκια θα τα κόψει ο ιερέας μετά το τέλος της βάπτισης. Τις επόμενες τρεις συνεχόμενες Κυριακές, μετά τη βάπτιση, ο νονός ή η νονά του μωρού πρέπει να πάνε το παιδάκι στην εκκλησία με σκοπό να μεταλάβει. Τις πρώτες δύο φορές παίρνουν μαζί τους τη λαμπάδα στολισμένη, την τελευταία ,τώρα, βγάζουν τα στολίδια που κοσμούσαν την λαμπάδα και την αφήνουν στην εκκλησία. Φυσικά η λαμπάδα πρέπει να είναι αναμμένη κι όχι σβηστή. Είναι καλό,η επιλογή του νονού ή της νονάς να γίνεται με τα πιο σωστά κριτήρια,που στηρίζονται στην αληθινή φιλία και ακόμα κυριαρχούν συναισθήματα αμοιβαίας εμπιστοσύνης,εκτίμησης και σεβασμολυ.Γιατί αυτή είναι μία σχέση που πρέπει να διαρκέσει μια ζωή και όχι να τελειώσει με το τέλος του μυστηρίου αυτού.Τώρα πλέον,τη σήμερον ημέρα,όλο  και πιο πολλές οικογένειες προτιμούν να κάνουν τη βάπτιση του μικρού τους σε ένα μικρό εκκλησάκι σε μια όμορφη γωνιά της Θεσσαλονίκης, αντί για μεγάλη εκκλησία με πάρα πολλούς καλεσμένους και φυσικά,πολλά έξοδα.

Leave a Comment